ทรวดทรงและความงามของสาวละตินแตกต่างกันอย่างมากตามภูมิภาค โดยสะท้อนถึงประวัติศาสตร์การอพยพและการผสมผสานทางเชื้อชาติ (African, Indigenous, and European descent) ดังนี้

• กลุ่มอาร์เจนตินาและอุรุกวัย มีลักษณะทางกายภาพที่โดดเด่นคือ รูปลักษณ์แบบยุโรปหรือเมดิเตอร์เรเนียน มีผิวสีมะกอก (Olive skin) ค่อนข้างผอมเพรียวและไม่ค่อยมีส่วนโค้งเว้า
• กลุ่มชิลี โบลิเวีย และเปรู มีเชื้อสายพื้นเมือง (Indigenous) สูง ผิวคล้ำเล็กน้อย มักมีใบหน้าแบบโอเรียนทัล (Oriental Facial Features) มีส่วนโค้งเว้าแต่ไม่มากเท่ากลุ่มที่มีเชื้อสายแอฟริกันสูง
• กลุ่มโคลอมเบียและเวเนซุเอลา มีเชื้อสายแอฟริกันเพิ่มขึ้น (African admixture) มีสีผิวแบบเขตร้อน (Tropical Skin Tone) มีส่วนโค้งเว้าตามธรรมชาติมากที่สุด และมักมีหุ่นนาฬิกาทรายที่สมบูรณ์แบบอย่างมาก
• กลุ่มแคริบเบียน (เปอร์โตริโกหรือสาธารณรัฐโดมินิกัน) มีเชื้อสายแอฟริกันจำนวนมาก ชาวเปอร์โตริโก จัดเป็นกลุ่มที่มีแนวโน้มหุ่นอวบหนาแบบสาวละติน และมีพันธุกรรมที่ทำให้ก้นหรือสะโพกผายอย่างชัดเจน
• กลุ่มบราซิล มีความหลากหลายมาก มีลักษณะทางพันธุกรรมสะโพกผายกว่ากลุ่มอื่น ๆ เกือบทั่วทั้งประเทศ แม้แต่กลุ่มสาวทางใต้ที่มีเชื้อสายยุโรปเป็นหลัก ก็ยังอาจมีส่วนโค้งเว้าและก้นขนาดใหญ่แบบชาวแอฟริกัน จากการผสมผสานทางพันธุกรรมได้เช่นกัน

จะเห็นได้ว่าหุ่นของสาวละติน มีความแตกต่างและหลากหลายทางเชื้อชาติ แต่สิ่งที่มักเป็นค่านิยมร่วมกันคือการมีสัดส่วนโค้งเว้าที่ชัดเจน หน้าอกสวย สะโพกผาย และเอวคอด อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงการจำแนกตามลักษณะทางพันธุกรรมและค่านิยมทางวัฒนธรรมบางส่วนเท่านั้น ปัจจุบันนี้รูปร่างของแต่ละคนมีการผสมผสานลักษณะที่แตกต่างกันไปอย่างอิสระ จึงไม่ควรยึดถือเอาหุ่นแบบใดแบบหนึ่งเป็นมาตรฐานความงาม และควรให้คุณค่ากับรูปร่างที่เป็นเอกลักษณ์ของแต่ละบุคคลด้วย